Wat is het toch geweldige techniek die gebruikt wordt om ons op duizenden kilometers afstand dit avontuur te laten volgen. Elke ruiter heeft zijn eigen lijntje op de kaart van Patagonië.
Bedankt, Garmin voor het leveren van de InReach apparaatjes waarmee de ruiters met een vaste tijdsinterval een gps-coördinaat via een satelliet-verbinding doorsturen naar de organisatie.
Tussen al die punten wordt de lijn getrokken en ontstaat het wedstrijdbeeld.

De InReach heeft ook de alarmknop om een noodsignaal af te geven.

Daarnaast hebben ze een ander Garmin apparaat om op het paard te navigeren van waypoint, naar waypoint, naar vetgate, naar waypoint, naar horsestation….
Handig dat je deze paarden in western-stijl met één hand kunt rijden en de andere hand vrij hebt om te navigeren…

Er is veel geoefend op het navigeren, met basiskaarten om het terrein te begrijpen en in de wedstrijd de omgeving te “lezen”.
Ben altijd benieuwd naar het aandeel paard bij navigeren. Hoe staat hun ingebouwde gps en hoe volgen ze elkaar op de pampa?

Dag 3

In ons verslag zullen de dagen wat door elkaar lopen. We hebben tiidverschil op de klok en de organisatie is niet altijd even snel met het doorsturen van berichten en foto’s.
De live-tracker geeft het meest actuele beeld, maar zegt verder niets over de conditie van de ruiter, ongemakken en ongelukjes en keuzes die worden gemaakt. Ik probeer wat info te bundelen.

Esther rijdt dit avontuur op 7 verschillende paarden. Gisteren is op vetgate/horsestation 3 de eerste wissel geweest. Ze heeft weinig te kiezen. Het lot bepaalt door het trekken van een nummertje uit de hoed van een Gaucho.

Gisteren ook de eerste twee uitvallers. Gelukkig geen grote ongevallen.

Vandaag de dag voor een eerste resupply. Op vetgate/horsestation 6 staat de zak klaar. Twee kilo inhoud. Wat heeft Esther gekozen? Uitrusting, eten, snoep, lekkere creme of …..
Ze mag ook wisselen met de uitrusting die ze bij zich heeft, als het totaalgewicht onderweg maar maximaal 10 kg blijft!